Рекламный баннер 990x90px header-top
| Валюта | Дата | знач. | изм. | |
|---|---|---|---|---|
| ▼ | USD | 24.07 | 78.4 | 0.15 |
| ▼ | EUR | 24.07 | 89.44 | 0.32 |
АТЫНÆДЖЫ БÆРÆГБОН (Сусæны мæйы ,28 - æм бон)
18:21
22.07.2026
АТЫНÆДЖЫ БÆРÆГБОН (Сусæны мæйы ,28 - æм бон)
Атынæг йæ рæстæджы уыд ирон адæмы уарзондæр æмæ кадджындæр бæрæгбæттæй иу. Уæвгæ, абон дæр рох нæу, кæнынц æй бирæ рæтты (кæс Атынæг, АТЫНÆГ).
Бæрæгбонæн ис сæрмагонд нысаниуæг: Атынæджы куывды фæстæ адæмæн сæ бон уыд хос кæрдын, уый размæ йæ цæвæгмæ ничи æвнæлдта, Хуыцау, Атынæг æмæ иннæ зæдтæм нæма скуывтам, æмæ нæм куы фæхæрам уой, сæ зæрдæ ныл куы фæхуда, дæргъвæтин къæвдатæ куы рауадзой, кæнæ хус рæстæджытæ куы скæна æмæ быдыртæ куы фесæфой, нæ сæрвæттæ æмæ уыгæрдæнтæ куы басудзой, фæззæджы хорз бæркад райсын æнхъæлæй фыдæнхъæл куы фæуæм, зæгъгæ.
Уыди ахæмтæ, æмæ-иу Атынæджы бæрæгбонмæ чи нæ фæлæууыд, хос кæрдын-иу раздæр чи райдыдтæ Æмæ-иу æвзæр рæстæг куы хаста, уæд æй кодтой уыдон аххос. Хастой сын карз тæрхон: æхсæнады хыгъдмæ-иу сæ райстой дыууæ галы.
Атынæджы куывдмæ ма-иу цалдæр боны куы баззад, уæд-иу хъæубæсты лæгтæ æрæмбырд сты, бæрæгбон куыд скæндзысты, ууыл бауынаффæ кæнынмæ. Кусарт балхæнынæн-иу мысайнаг æрæмбырд кодтой, арахъ æмæ бæгæны скæныны тыххæй-иу къусбар æрзылдысты.
Атынæджы куывд кодтой хуыцаубоны. Фынггæ æрæвæрыны агъоммæ-иу кæстæртæ хъæубæстыл æрзылдысты, табуафси, саккаг кæнут куывдмæ, зæгъгæ. Адæм кувæндонмæ хастой æртыгай чъиритæ, бæгæны, физонæг.
Атынæджы куывд-иу райдыдта хистæры куывдæй: «Хуыцау æмæ нæ Хуыцауы сконд зæдты хорзæх уæд! Атынæджы хорзæх нæ уæд, йæ бæрæгбоныл æнæниз, æнæфыдбылызæй куыд æмбæлæм, ахæм амонд нын саккаг кæнæд! Адæм сæ кусæнгæрзтæ, сæ цæвджытæ хорзы бон куыд райсой, хор æмæ фосæфсæстæй ныл куыд æрцæуа нæ зымæг, Атынæджы цæст нын уый бауарзæд».
Атынæджы бæрæгбон уыд хъæлдзæг: фæсивæд зарыдысты, кафыдысты.
Атынæджы фæстæ дыццæджы цыфæнды рæстæг куы уыдаид, уæддæр адæм цыдысты хос кæрдынмæ. Сихормæ-иу фæкарстой, стæй дарддæр сæ куывды кой кодтой. Уыцы бонæй фæстæмæ алкæмæн дæр бар уыд йæ уыгæрдæн кæрдын.
Фæлæ бæрæгбон æрмæст уымæй нæ хицæн кодта. Лæппу кæмæ уыд æмæ, йæ хъаруйы бацыд, зæгъгæ-иу æй бинонтæ ууыл куы банымадтой, уæд-иу æй Атынæджы хос кæрдынмæ акодтой. Уый æвзонг лæппуйы царды уыд стыр цау, ома слæг, хистæрты æмрæнхъ æрлæууыд. Лæппу-иу уыцы бон банкъардта царды стыр бæрн, банкъардта-иу, йæ уæхсчытыл кæй æрæнцад царды стыр уæз æмæ йæ уый хæссын кæй хъæудзæн, банкъардта-иу: абонæй фæстæмæ æрлæууыд, йæ тых, йæ хъаруйы чи у, уыцы лæгты æмрæнхъ.
------------------------------------------------------------------------------—
Атынæг был одним из самых любимых и почитаемых осетинами праздников. Не забыт он и в наши дни, хотя отмечается уже не так широко (см. Атынæг, АТЫНÆГ).
Атынаг являлся своеобразной границей между летом и осенью. После праздника люди могли выйти на сенокос, до праздника никто не смел даже дотрагиваться до косы, боясь гнева Бога и Атынага, которые, если не вознести им молитвы, могли послать как затяжные дожди, так и засуху, и тогда урожай на полях мог пропасть, а скотина остаться без корма.
Находились, конечно, люди, приступавшие к сенокосу до праздника, но горе им, если после этого устанавливалась непогода. Их подвергали суровому штрафу: по два быка с каждой семьи на общественные нужды.
За несколько дней до кувда старики решали организационные вопросы, собирали деньги на покупку жертвенного животного, а также зерно для производства араки и пива.
Кувд делали в воскресенье. Несколько молодых людей обходили селение, собирая людей на пиршество. Люди несли в святилище по три пирога, пиво.
Кувд начинался с молитвы старшего: «Да будет нам Божья благодать и благодать сотворенных Им дзуаров! Да будет нам благодать Атынага, да ниспошлет он нам такое счастье, чтобы мы каждый год встречали его праздник здоровыми и довольными! Да пожелает нам око Атынага, чтобы люди взялись за косы свои в благословенный день, чтобы зима встретила нас изобилием хлеба и скота».
Праздник проходил весело, с песнями, с танцами.
Во вторник, какая бы погода ни стояла, люди шли на сенокос, работали до обеда, а потом вновь садились за пиршественные столы.
Однако праздник не ограничивался только этим. Если в семье рос сын или родители считали, что он уже достаточно взрослый , то на Атынаг его посылали вместе со всеми на сенокос. Это было очень важным событием в жизни юноши: он как бы символически вступал во взрослую жизнь. В этот день он впервые ощущал, какой тяжелый долг ложится на его плечи ответственность за семью – и отныне эту ответственность он будет нести наравне со взрослыми мужчинами.
Атынæг йæ рæстæджы уыд ирон адæмы уарзондæр æмæ кадджындæр бæрæгбæттæй иу. Уæвгæ, абон дæр рох нæу, кæнынц æй бирæ рæтты (кæс Атынæг, АТЫНÆГ).
Бæрæгбонæн ис сæрмагонд нысаниуæг: Атынæджы куывды фæстæ адæмæн сæ бон уыд хос кæрдын, уый размæ йæ цæвæгмæ ничи æвнæлдта, Хуыцау, Атынæг æмæ иннæ зæдтæм нæма скуывтам, æмæ нæм куы фæхæрам уой, сæ зæрдæ ныл куы фæхуда, дæргъвæтин къæвдатæ куы рауадзой, кæнæ хус рæстæджытæ куы скæна æмæ быдыртæ куы фесæфой, нæ сæрвæттæ æмæ уыгæрдæнтæ куы басудзой, фæззæджы хорз бæркад райсын æнхъæлæй фыдæнхъæл куы фæуæм, зæгъгæ.
Уыди ахæмтæ, æмæ-иу Атынæджы бæрæгбонмæ чи нæ фæлæууыд, хос кæрдын-иу раздæр чи райдыдтæ Æмæ-иу æвзæр рæстæг куы хаста, уæд æй кодтой уыдон аххос. Хастой сын карз тæрхон: æхсæнады хыгъдмæ-иу сæ райстой дыууæ галы.
Атынæджы куывдмæ ма-иу цалдæр боны куы баззад, уæд-иу хъæубæсты лæгтæ æрæмбырд сты, бæрæгбон куыд скæндзысты, ууыл бауынаффæ кæнынмæ. Кусарт балхæнынæн-иу мысайнаг æрæмбырд кодтой, арахъ æмæ бæгæны скæныны тыххæй-иу къусбар æрзылдысты.
Атынæджы куывд кодтой хуыцаубоны. Фынггæ æрæвæрыны агъоммæ-иу кæстæртæ хъæубæстыл æрзылдысты, табуафси, саккаг кæнут куывдмæ, зæгъгæ. Адæм кувæндонмæ хастой æртыгай чъиритæ, бæгæны, физонæг.
Атынæджы куывд-иу райдыдта хистæры куывдæй: «Хуыцау æмæ нæ Хуыцауы сконд зæдты хорзæх уæд! Атынæджы хорзæх нæ уæд, йæ бæрæгбоныл æнæниз, æнæфыдбылызæй куыд æмбæлæм, ахæм амонд нын саккаг кæнæд! Адæм сæ кусæнгæрзтæ, сæ цæвджытæ хорзы бон куыд райсой, хор æмæ фосæфсæстæй ныл куыд æрцæуа нæ зымæг, Атынæджы цæст нын уый бауарзæд».
Атынæджы бæрæгбон уыд хъæлдзæг: фæсивæд зарыдысты, кафыдысты.
Атынæджы фæстæ дыццæджы цыфæнды рæстæг куы уыдаид, уæддæр адæм цыдысты хос кæрдынмæ. Сихормæ-иу фæкарстой, стæй дарддæр сæ куывды кой кодтой. Уыцы бонæй фæстæмæ алкæмæн дæр бар уыд йæ уыгæрдæн кæрдын.
Фæлæ бæрæгбон æрмæст уымæй нæ хицæн кодта. Лæппу кæмæ уыд æмæ, йæ хъаруйы бацыд, зæгъгæ-иу æй бинонтæ ууыл куы банымадтой, уæд-иу æй Атынæджы хос кæрдынмæ акодтой. Уый æвзонг лæппуйы царды уыд стыр цау, ома слæг, хистæрты æмрæнхъ æрлæууыд. Лæппу-иу уыцы бон банкъардта царды стыр бæрн, банкъардта-иу, йæ уæхсчытыл кæй æрæнцад царды стыр уæз æмæ йæ уый хæссын кæй хъæудзæн, банкъардта-иу: абонæй фæстæмæ æрлæууыд, йæ тых, йæ хъаруйы чи у, уыцы лæгты æмрæнхъ.
------------------------------------------------------------------------------—
Атынæг был одним из самых любимых и почитаемых осетинами праздников. Не забыт он и в наши дни, хотя отмечается уже не так широко (см. Атынæг, АТЫНÆГ).
Атынаг являлся своеобразной границей между летом и осенью. После праздника люди могли выйти на сенокос, до праздника никто не смел даже дотрагиваться до косы, боясь гнева Бога и Атынага, которые, если не вознести им молитвы, могли послать как затяжные дожди, так и засуху, и тогда урожай на полях мог пропасть, а скотина остаться без корма.
Находились, конечно, люди, приступавшие к сенокосу до праздника, но горе им, если после этого устанавливалась непогода. Их подвергали суровому штрафу: по два быка с каждой семьи на общественные нужды.
За несколько дней до кувда старики решали организационные вопросы, собирали деньги на покупку жертвенного животного, а также зерно для производства араки и пива.
Кувд делали в воскресенье. Несколько молодых людей обходили селение, собирая людей на пиршество. Люди несли в святилище по три пирога, пиво.
Кувд начинался с молитвы старшего: «Да будет нам Божья благодать и благодать сотворенных Им дзуаров! Да будет нам благодать Атынага, да ниспошлет он нам такое счастье, чтобы мы каждый год встречали его праздник здоровыми и довольными! Да пожелает нам око Атынага, чтобы люди взялись за косы свои в благословенный день, чтобы зима встретила нас изобилием хлеба и скота».
Праздник проходил весело, с песнями, с танцами.
Во вторник, какая бы погода ни стояла, люди шли на сенокос, работали до обеда, а потом вновь садились за пиршественные столы.
Однако праздник не ограничивался только этим. Если в семье рос сын или родители считали, что он уже достаточно взрослый , то на Атынаг его посылали вместе со всеми на сенокос. Это было очень важным событием в жизни юноши: он как бы символически вступал во взрослую жизнь. В этот день он впервые ощущал, какой тяжелый долг ложится на его плечи ответственность за семью – и отныне эту ответственность он будет нести наравне со взрослыми мужчинами.
Поделитесь новостями с жителями города
Если Вы стали свидетелем аварии, пожара, необычного погодного явления, провала дороги или прорыва теплотрассы, сообщите об этом в ленте народных новостей. Загружайте фотографии через специальную форму.
Полезные ресурсы
Рекламный баннер 728x90px center-bottom